Over een paar uur weet wethouder Idzinga of hij zijn biezen kan pakken of dat hij alsnog verder kan als wethouder. Alle ogen en oren zijn vanavond gericht op het CDA, want deze partij beslist vanavond in een extra raadsvergadering over het lot van de zeer geplaagde wethouder. In de aanloop van deze bijltjesavond heb ik mij afgevraagd of Idzinga bekend is met de Carrington-doctrine.
Lord Carrington was Minister van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk op het moment dat Argentinië de Falklandeilanden binnenviel. Deze minister nam de verantwoordelijkheid op zich door uit eigen beweging af te treden voor het feit dat Argentinië in April 1982 de Falkland-eilanden hadden veroverd. Zijn stijlvolle gebaar heeft vervolgens geleidt tot de intrede van de zogenaamde Carrington-doctrine. Door middel van deze doctrine wil men overgaan tot het aftreden van een bewindspersoon als zijn handelen onder zijn verantwoordelijkheid ernstig tekort zijn geschoten, ook als deze bewindspersoon daar niet op de hoogte van was geweest en ook wanneer de bewindspersoon daar niets aan had kunnen doen. Met deze doctrine hoopt men dat bewindvoerders - ook bedoeld voor (lokale) bestuurders - de eer aan zichzelf houden.
Terug naar Idzinga. Volgens de oppositiepartijen heeft hij een onjuiste voorstelling van zaken gegeven toen hij het collegevoorstel over de toekomst van de zwembaden in Twenterand verdedigde. Ook zijn werkwijze over de uitvoering van burgerparticipatie maakte onderdeel uit van deze motie van wantrouwen. Tot slot - en dat is wel het meest dodelijke - heeft Idzinga de raad onjuist geïnformeerd over de afspraken en akkoorden die hij gesloten zou hebben met de KNZB en de zwemverenigingen uit onze gemeente. Deze opeenstapeling van fouten heeft vervolgens geleidt tot een motie van wantrouwen. Deze motie is notabene ondersteund door alle oppositiepartijen. In normaal Nederlands geven deze partijen gewoon aan geen vertrouwen meer in jou te hebben. Als het CDA vanavond het vege lijf van Idzinga weet te redden, dan heeft de wethouder alsnog geen toekomst meer. Hoe wil je in de resterende twee jaren nog constructief met de oppositiepartijen samenwerken, die helemaal geen vertrouwen meer in je hebben? Dat is een onbegonnen taak, want je hebt nu eenmaal het vertrouwen van alle oppositiepartijen geschonden. Vanuit dat oogpunt is het beste om "de eer aan jezelf te houden". Ook Idzinga doet er verstandig aan om de eer aan zichzelf te houden, precies in de geest van de Carrinton-doctrine.
dinsdag 8 mei 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten